سفینة النجاة سفینة النجاة - خلاصه ای از قیام عاشورا

 

سفینة النجاة


خلاصه ای از قیام عاشورا   ( محرم ) ,

 

باید دانست كه خلافت در بینش دینى پدیده‏اى موروثى نبود، امّا بنى امیّه كه در عهد عثمان راه خلافت را براى خود هموار كرده بودند، قصد داشتند آن را موروثى كنند، چنانچه در تاریخ ضبط شده، ابو سفیان سر كرده و بزرگ بنى امیّه در مجلسى با حضور عثمان، خطاب به حاضران مى‏گوید: حكومت را مانند توپ میان خود دست به دست بگردانید، چون نه بهشتى وجود دارد و نه دوزخى! آن مجلس پراكنده شد، امّا این سخن ابو سفیان تأثیر بزرگى در آینده اوضاع سیاسى مسلمانان گذارد، حزب اموى با هر وسیله ممكن قصد داشت تا نهادهاى اسلامى را از میان ببرد و خلافت را موروثى كند تا با تسلّط بر مردم بتوانند هر كارى كه مى‏خواهند انجام دهند و در راه دستیابى به قدرت از هیچ عملى فرو گذار نمى‏كردند.

بدین گونه بود كه امویان از همان روزگار عثمان كه دستى در حكومت یافتند، قصد داشتند حكومت را موروثى كنند، امّا مسلمانان با هشیارى و بیدارى در برابر این افكار احساس خطر كرده و با به زیر كشیدن عثمان از تخت خلافت كاخ آمال بنى امیه را در هم كوفتند، لیكن بنى امیّه كه طعم قدرت را چشیده بودند به این آسانى دست بردار نبودند، آنها این بار با استراتژى خونخواهى عثمان پاى به عرصه نهادند و با به راه انداختن جنگ جمل و جنگ صفین اراده كردند تا قدرت از دست رفته را به خود بازگردانند.

متأسفانه نادانى و تعصّب خوارج و سست همّتى برخى مسلمانان موجب شد معاویه سر كرده امویان به مقاصد شوم خود دست یابد و حكومت مسلمین را از آن خویش نماید و سالها با ظلم و ستم بر گرده خلافت دست یازد و به این مطلب هم اكتفاء نكرد، بلكه در صدد این اندیشه بر آمد كه یزید فرزند شرابخوار و قمار باز خود را پس از خود به جانشینى منصوب كند. تحقّق این اندیشه فقط انتقال خلافت از پدر به پسر نبود، بلكه تحكیم یك بدعت نادرست در موروثى شدن خلافت بود.

در تاریخ آمده است، روزى معاویه در صدر مجلس نشسته و یزید در كنار او قرار داشت و جمع كثیرى از مسلمانان نیز در آن مجلس حضور داشتند، آنگاه یكى از هواداران یزید به فرمان معاویه در حالى كه شمشیر خود را در اطراف مى‏چرخاند به سخن آمده و گفت: اكنون امیر مؤمنان این (معاویه) است و اگر او مرد این (یزید) خلیفه است، و گر نه این (شمشیر) خلیفه است! یعنى با اشاره و كنایه به مردم تفهیم كرد كه اگر خلافت یزید را نپذیرند با شمشیر برّان با آنها مقابله خواهد شد، مردم هم از ترس شمشیر با یزید بیعت كردند. پس از مرگ معاویه نیز یزید به موالیان خود دستور داد به ضرب زور از مردم براى او بیعت بگیرند.

 

 

امام حسین (ع) راهی مکه می شود

 

به دنبال این فرمان، حاكم مدینه از امام حسین (ع) خواستار بیعت با یزید شد، امّا همان طور كه از آن امام همام انتظار مى‏رفت، از بیعت با یزید خوددارى فرمود و خانواده و یاران خود را جمع كرد و براى علنى كردن قیام و انقلاب خود به سوى مكّه رهسپار شد. هدف آن حضرت از این قیام، تنها از میان بردن یزید نبود، بلكه او مى‏خواست ریشه ظلم و ستم حزب اموى را از بیخ بركند و بر ظلمت و تیرگى كه بر جهان اسلام سایه افكنده بود، خاتمه بخشد. بى‏تردید این قیام در جهت مصالح اسلام و مسلمین بود.

 

 

نقشه ترور امام حسین (ع)

 

امام حسین (ع) تصمیم داشت چند روزى را در مكّه اقامت گزیند، مردم به جایگاه والاى آن حضرت در نزد پیامبر (ص) و سابقه درخشان وى در مكتب اسلام به خوبى آگاه بودند. یزید شرابخوار كه وجود امام را سدّ محكمى در برابر تثبیت حكومت خود مى‏دید، صد مرد مسلّح را براى ترور امام حسین (ع) به مكّه فرستاد. امام كه از توطئه یزید آگاه شده بود، از اقامت در مكّه منصرف گردید و تصمیم گرفت حجّ را نیمه تمام گذاشته و به سوى كوفه حركت كند.

 

 

امام حسین (ع) حج را نیمه کاره ترک کردند

 

تغییر تصمیم آن حضرت به عواملى بستگى داشت:

اولا: اگر امام حسین (ع) بر علیه یزید و حكومت بنى امیّه اعلان جنگ مى‏داد، هواداران حكومت در مكّه بسیار بودند و ممكن بود حادثه‏اى در مكّه اتفاق افتاد كه با حرمت خانه خدا در تضادّ باشد و این چنین جنگى در هر دو صورت فایده‏اى نداشت. چون اگر امام در مكّه پیروز مى‏شد، تنها رسیدن یك سپاه كوچك از شام براى خاموش كردن شعله قیام كفایت مى‏كرد و اگر هم در این جنگ شكست مى‏خورد، بدون افشاى ماهیّت بنى امیّه شعله قیام خاموش مى‏شد.

ثانیاً: اگر امام حسین توسط عمّال یزید در مكّه به قتل مى‏رسید، مردم هیچ بینشى نسبت به قیام آن حضرت نمى‏داشتند و خون امام حسین (ع) به هدر مى‏رفت.

ثالثاً: ابن زبیر در مكّه سكونت داشت و خود را براى خلافت شایسته‏تر از امام‏ حسین (ع) مى‏پنداشت، بنا بر این دور از انتظار نبود كه براى از میان بردن رقیب با یزید دست دوستى دهد و مانند پدرش كه با امیر مؤمنان نقض بیعت نمود و داعیه جنگ برافراشت با امام حسین (ع) به جنگ بپردازند. ولى هدف امام بزرگتر از مبارزه با ابن زبیر بود. آن حضرت مى‏خواست چهره پلید خاندان اموى را براى مردم آشكار كند تا به روشنى بتوانند حقّ و باطل را از هم تشخیص دهند.

رابعاً: نفس خروج ناگهانی امام حسین (ع) از مكّه و نیمه تمام گذاشتن مراسم حجّ خود بزرگترین تبلیغ براى اعلام مقصود قیام امام حسین (ع) بود. زیرا در ایام حج، مکه مرکز اجتماع تمام طبقات از سراسر کشور است. نه تنها شهرهای کوچک و بزرگ، بلکه کمتر ده و قریه ای حتی در دورترین نقاط مملکت یافت می شود که فرد یا افرادی از آنجا برای زیارت خانه خدا عازم مکه نگردد و به سوی آن شهر مقدس کوچ ننماید.

اکنون این خبر دهان به دهان می گردد و با سرعت عجیبی در بین همه پخش می شود:

فرزند پیغمبر (ص) با کاروان خود به سوی عراق رفت!!

چرا و به چه علت؟!

می گفت من به سوی عراق می روم ولی حکومت یزید مرا در آنجا می کشد.

می گفت من می روم برای دست زدن به یک نهضت خونین و مقدس و از مردم هم کمک خواست. اما نه کمک مالی، بلکه می گفت هر کس آماده جانبازی در راه ما است، با ما حرکت کند!!!

خامساً: مردم كوفه با ارسال هزاران نامه، پیروى خود را از امام اعلام كرده و با او دست بیعت داده بودند و ادّعا كرده بودند حاضرند در ركاب امام با شامیان به نبرد بپردازند.

 

 

فرستادن مسلم بن عقیل به کوفه

 

امام حسین (ع) به منظور تحقیق از صحّت ادّعاى ایشان مسلم بن عقیل، پسر عموى متنفّذ و امین خود را به سوى كوفه فرستاد و خود بدنبال او به سوى كوفه حركت نمود. هر چند كه یزید با ارسال ابن زیاد به سوى كوفه و ایجاد جوّ رعب و وحشت موجب شد مردم كوفه بیعت خود را به دست فراموشى سپرده و موجبات واقعه جانگداز كربلا فراهم شود.

لذا مجموعه این عوامل باعث شد تا امام حسین (ع) حجّ خود را در روز هشتم ذى الحجّه نیمه كاره رها كرده و به قصد قیام و انقلاب بر علیه حكومت ظالمانه اموى و خلافت یزید به سوى كوفه حركت نماید.

یزید كه توسّط جاسوسان خود در جریان این امر قرار گرفته بود، به منظور مقابله با این حركت ابن زیاد را به ولایت كوفه گماشت، ابن زیاد از همان بدو ورود به كوفه آنچنان جوّ وحشتى ایجاد كرد كه مردم كوفه جرأت اعتراض و مقابله با او را بكلّى از دست دادند. در اینجا باید به نكته مهمّى اشاره كرد و آن اینكه به همان اندازه كه عمّال ابن زیاد و كارگزاران یزید از مكر و خدعه و نیرنگ بهره مى‏بردند، یاران امام حسین (ع) حتّى در سخت‏ترین شرایط ساحت خود را به مكر و خدعه نیالودند و به اصول اصیل انسانى پایبند ماندند و این امر گرچه در ظاهر شكست و ناكامى در جنگ را به بار آورد، امّا در حقیقت نمایانگر چهره راستین حقّ و حقیقت بود، به گونه‏اى كه صحنه‏هایى آفریده شد كه واقعه كربلا را تا ابد در تاریخ زنده نگاه داشت. ما به عنوان نمونه فقط به ذكر دو ماجرا قناعت كرده و قضاوت را به خوانندگان وامى‏نهیم.

مسلم بن عقیل پس از ورود به كوفه به نزد «هانى بن عروه» یكى از شیعیان راستین و بزرگان كوفه رفت و منزل او را به عنوان پایگاهى براى جلب نیروهاى راستین انتخاب نمود. لیكن هانى در بستر بیمارى افتاد و ابن زیاد حاكم ستمگر كوفه براى جوّ سازى و جلب اعتماد هانى تصمیم گرفت به عیادت او برود. مسلم در آن زمان در منزل هانى بود و هانى از مسلم خواست در پس پرده پنهان شده و با علامت هانى، به سوى ابن زیاد هجوم برده و او را به قتل رساند تا مردم از دست او آسوده شوند. ابن زیاد به عیادت هانى آمد، امّا هر چه هانى منتظر شد مسلم حركتى نشان نداد تا سرانجام فرصت از دست رفت و ابن زیاد منزل هانى را ترك كرد. با رفتن ابن زیاد، هانى مسلم را از جهت تعلّل در كشتن ابن زیاد نكوهش كرد. مسلم در پاسخ گفت: رسول خدا (ص) فرمود: «مسلمان هرگز پیمان‏شكنى و خیانت نمى‏كند». پس سخن رسول خدا (ص) و پیام آسمانى او تنها مقیاس و میزان براى حركت در منطق یاران امام حسین (ع) بود. آنها عمیقاً اعتقاد داشتند كه نمى‏توان با انجام معصیت، مدعى اطاعت از خداوند و پیروى از رسول خدا (ص) شد. امّا در مقابل، ابن زیاد، هانى بن عروه را فریب داد و در حالى كه به او قول داده بود امان داشته باشد، او را دستگیر و شكنجه نمود و سپس وى را به شهادت رسانید.

به عنوان نمونه دیگر، مى‏توان به ماجراى شب عاشورا اشاره كرد، زمانى كه امام با یارانى اندك در محاصره قرار گرفته بود و شرایط سیاسى اقتضاء مى‏كرد كه آن حضرت به هر وسیله كه شده همین تعداد یاران خود را حفظ كرده و بكوشد آنان را از دست ندهد، امّا امام حسین (ع) شرایط را به طور دقیق براى آنها تشریح كرد و در خاتمه فرمود: این قوم طالب كشتن من هستند و تا وقتى خون مرا نریزند، دست بر نمى‏دارند و كارى به كار دیگران ندارند. همه شما آزادید و من بیعت خود را از شما بر مى‏دارم، سپس چراغ را خاموش كرده و آستین رداى خود را در برابر چشم گرفت تا افرادى كه بدون انگیزه و ایمان كافى قدم به میدان نهاده بودند، بدون شرم و خجالت بتوانند تردید خود را كنار گذاشته و در صورت تمایل آنجا را ترك كنند!

امام سجاد علیه السّلام مى‏فرماید: شب عاشورا امام حسین علیه السّلام ایستاد و رو به یارانش نمود و فرمود: اینها قصد كشتن مرا دارند نه شما را. اگر مرا بكشند با شما كارى ندارند. پس شما آزادید كه بروید و خودتان را نجات بدهید؛ چون اگر بمانید فردا همگى كشته خواهید شد.

اصحاب عرضه داشتند: ما تو را تنها نمى‏گذاریم و زندگى بعد از تو ارزشى ندارد. حضرت فرمود: همه شما به شهادت مى‏رسید و یك نفر هم باقى نمى‏ماند. و همان گونه شد كه امام فرموده بود. بحار 45/89 حدیث 27

هدف امام حسین (ع) از قیامش جز خدا نبود و براى همین مطابق خواست خداوند رفتار مى‏كرد، صریح و واضح و بدون مكر و نیرنگ.

امّا از طرف دیگر ابن زیاد با بذل و بخشش اموال بى‏حساب از خزانه بیت المال و نیز به ضرب شمشیر كوفیان را با خود همراه كرد و آنها را دچار خسران دنیا و آخرت نمود.

 

 

لشکرکشی ابن زیاد

 

ابن زیاد ابتدا لشكر انبوهى را به نام جنگ با تركان و دیالمه گرد آورى كرد و سپس آنها را براى مقابله با امام حسین (ع) فرستاد، تا امام را دستگیر كرده و یا به قتل برسانند.

فرماندهى این سپاه با حرّ بن یزید ریاحى بود. حرّ از امام خواست كه یا بیعت كند و یا دست بسته به كوفه آید. امام حسین (ع) پیشنهاد او را نپذیرفت و راهى میان كوفه و مدینه را انتخاب كرد. حرّ نامه‏اى به ابن زیاد نوشت و ابن زیاد دستور مقابله و جنگ با امام حسین (ع) را صادر كرد. در نتیجه سپاهى متجاوز از سى هزار نفر به مقابله با امام شتافت و این دو سپاه در محلى به نام كربلا با یك دیگر رو به رو شدند.

روز نهم محرّم بود كه نامه ابن زیاد به عمر بن سعد فرمانده سپاه بنى امیّه رسید. ابن زیاد در این نامه فرمان داده بود كه نخست آب را بر حرم رسول اللَّه ببندد و سپس با آنان جنگ كند.

امام حسین (ع) یك شب از آنها مهلت خواست و در آن شب تا سپیده صبح به تلاوت قرآن و اقامه نماز و مناجات با قاضى الحاجات پرداخت.

چون روز دهم محرّم فرا رسید، سپاه یزید بر خیمه‏گاه امام (ع) یورش آوردند، هفتاد و دو تن از یاران دلاور امام حسین (ع) جملگى به مقاومت و مبارزه پرداختند و پس از آنكه دلاوریهاى بیشمارى از خود نشان دادند، یكى پس از دیگرى به خون خویش غلطیدند.

برادران امام و در رأس ایشان حضرت ابو الفضل العباس (ع) نیز در این میدان پایمردى بسیار به خرج داده و پس از دلاوریهاى بى‏نظیر به شهادت رسیدند.

على اكبر، فرزند ارشد امام حسین (ع) نیز شربت شهادت نوشید، در حالى كه شبیه‏ترین مردم به رسول خدا (ص) بود و كوفیان با دیدن او مى‏گریختند و فریاد مى‏زدند، به خدا سوگند رسول خدا (ص) به جنگ و مقابله ما آمده است!

 

 

توبه حرّ بن یزید ریاحى

 

حرّ بن یزید ریاحى، قبل از رویارویى دو سپاه به حكم فطرت پاك خود پاسخ داد و با توبه‏اى خالصانه به لشكر امام حسین (ع) پیوست و در صف شهیدان كربلا قرار گرفت، مزار او در شهر كربلا اكنون زیارتگاه عاشقان ابا عبد اللَّه الحسین (ع) است.

 

 

شهادت امام حسین (ع)

 

حتّى فرزند كوچك و شیرخواره امام حسین (ع) نیز در آغوش او شربت شهادت نوشید، دیگر كسى جز امام حسین (ع) زنده نبود. آن حضرت خود به تنهایى بر صفوف دشمن حمله‏ور شد و شجاعتى بى‏مانند از خود نشان داد و شمار بسیارى از كوفیان بدست او به هلاكت رسیدند. امّا دیو و دد، همگى دست به دست هم داده و به سوى آن حضرت هجوم آوردند. چنانچه نوشته‏اند تیر اندازان با تیر، نیزه‏داران با نیزه، شمشیر كشان با شمشیر و افراد بى‏سلاح با سنگ و كلوخ آن حضرت را مورد تهاجم قرار دادند و سرانجام تیرى كه حرمله به سوى قلب امام (ع) نشانه گرفت، كارگر شد و آن بزرگوار از صدر زین بر زمین فرو افتاد و این فرصت مناسبى براى شمر بن ذى الجوشن بود كه به طمع رسیدن به ولایت و امارت بر آن حضرت هجوم برد و لحظاتى بعد، امام حسین (ع) را تشنه و مظلومانه به شهادت رسانید.

 

درود خدا بر او و یاران پاكباز وى!

 

 

اسارت خاندان امام حسین (ع)

 

پس از این واقعه خونبار خاندان امام حسین (ع) به اسارت رفتند، ولى به همّت مردانه زینب (س) مردم تمام نقاط جهان اسلام از این ماجرا آگاه شدند و حكومت بنى امیّه به لرزه افتاد، و مدّت مدیدى نگذشت كه آتش انقلاب در هر گوشه و كنار بر افروخته شد و در نهایت چهره پلید حكومت اموى از صحنه تاریخ محو گردید.

هر چند سقوط بنى امیّه باعث نشد تا حكومت اسلامى در مجراى صحیح خود قرار گرفته و به دست امامان معصوم (ع) برسد، امّا قیام سید الشهداء و نهضت بزرگ او جبهه‏اى بزرگ و متّحد پدید آورد كه راه صواب را در برابر هر انحراف و كژروى نشان مى‏داد و این قیام سر لوحه همه انقلابهاى صادق و حقیقى در طول تاریخ قرار گرفت و در واقع هر بانگ عدالتخواهى و هر حركت اصلاح‏طلبانه در سراسر عالم اسلام از نهضت عاشوراى حسینى جوشیده است و تا ابد نیز چنین خواهد بود.

 

 السلام على الحسین              و على على بن الحسین

 

و على اولاد الحسین                و على اصحاب الحسین

 

 

 

منبع: قصص الأنبیاء(قصص قرآن)، ص 754

 

 



لینک مطلب | نظرات : ()

 



مطالب پیشین

آیین خرافی شب اول ماه ربیع الاول
شهادت حضرت امام علی بن موسی الرضا (ع) تسلیت باد
شهادت پیامبر گرامی اسلام (ص) و امام حسن (ع) تسلیت باد
اربعین حسینی تسلیت باد
شهادت زین العابدین حضرت امام سجاد (ع) تسلیت باد
پاسخ به شبهات ماه محرم
لینکهای عاشورایی
عید سعید غدیر خم ، روز اکمال دین و اتمام نعمت مبارک باد
ولادت با سعادت حضرت امام علی النقی الهادی علیه السلام مبارک باد
عید سعید «قربان»، عید اطاعت و تسلیم مبارک باد
روز عرفه، روز نیایش
صلوات روز عرفه
تسبیحات پیامبر اکرم (ص) در روز عرفه
شهادت امام محمد باقر (ع) تسلیت باد
دانلود مجموعه کتب اصول عقائد
شهادت جواد الائمه حضرت امام محمد تقی علیه السلام تسلیت باد
25 ماه ذی القعده، روز دحوالارض
از تو می پرسند...
سالروز ولادت با سعادت حضرت امام رضا (ع) مبارک باد
پرسش و پاسخ در محضر امام رضا علیه السلام 2

 

لینکدونی

 چرا با وجود حضرت علی(ع)، فاطمه زهرا (س) پشت در رفت؟ (-)
 چرا حضرت زهرا (س) شبانه دفن شد؟ (-)
 چرا با وجود حضرت علی(ع)، فاطمه زهرا (س) پشت در رفت؟ (-)
 چرا امیرمؤمنان (علیه السلام) از همسرش دفاع نكرد؟ (-)
 چرا، بنی هاشم و انصار، از حضرت زهرا (س) دفاع نكردند؟ (-)
 آیا فاطمه (سلام الله علیها) از شیخین راضى شد؟ (-)
 آیا تا قبل از سال 71 ، تقویم‌ها در باره حضرت زهرا (س) از كلمه «وفات» استفاده می‌كرده‌اند؟ (-)
 مراد از «ام المؤمنین» در آیه « وَأَزْواجُهُ أُمَّهاتُهُمْ» چیست؟ (-)
 آیا آیه‌اى در شأن عائشه و حفصه نازل شده است؟ (-)
 چرا پیامبر اسلام (ص) با عایشه و حفصه ازدواج كردند ؟ (-)
 آیا عزاداری برای امام حسین (ع) بدعت است؟! (-)
 آیا جریان پایین كشیدن ابوبكر و عمر از منبر ، توسط امام حسن و امام حسین (ع) صحت دارد؟ (-)
 چرا امام حسین (علیه السلام) با این كه می دانست شهید می شود ، اقدام به قیام كرد ؟ (-)
 فلسفه عزاداری برای امام حسین علیه السلام چیست ؟ (-)
 چرا امام حسین علیه السلام در روز عاشورا دعا نفرمودند تا باران ببارد ؟ (-)
 آرشیو لینكدونی

 

صفحات وبلاگ

 



منوی اصلی

صفحه اصلی
پست الكترونیك
تماس با من

 
 

زبانهای دیگر

 

Translate to English ترجمة للغة العربیة P벫thimi n렧juh뮠shqipe Превод на български език Andorra la traducció de la llengua 翻译汉语 Český jazyk překladu Oversæt til dansk Vertaal naar Nederlands Tõlge eesti keeles Filipino na wika upang isalin Suomen kielen käännös Deutsch Übersetzung Μεταφράστε στην Ελληνική Γλώσσα अनुवाद करने के लिए: हिन्दी भाषा Translate a magyar nyelv Translate ke Bahasa Indonesia Traduci in lingua italiana 翻訳する日本語 번역기로 한국어 교재 	Latviešu valodas tulkojumi Lietuvių kalbos vertimo Lingwa Maltija traduzzjoni Języka polskiego tłumaczenia Traduzir para o Portugu고Língua Traducere limba rom⮦#259; Русский перевод Транслате то Сербиан Preklad do slovensk騯 jazyka Prevedi jezik v Sloveniji Traducir al idioma español Översätt till svenska språket แปลภาษาโรมาเนีย Самоанскій мову перекладу Dịch sang ng?gữ Tiếng Việt

 

 

دسته بندی موضوعات

نماز (17)
قرآن (39)
روزه (12)
حدیث (57)
حجاب (2)
محرم (33)
مناظره (39)
مهدویت (17)
پند و اندرز (10)
حکایات پند آموز (25)
پرسش و پاسخ (31)
مناسبتها / عکس (76)
رمضان و شب قدر (17)
علمای بزرگ اسلام (5)
غدیر و مسأله امامت (31)
آداب زندگی اسلامی (16)
پاسخ به برخی شبهات (34)
اخلاق اسلامی (رذایل) (7)
ادعیه / اعمال ویژه مناسبتها (17)
دانلود کتاب و نرم افزار اسلامی (6)
اسلام، علم روز، سخنان دانشمندان (9)
عصمت1 "درباره چهارده معصوم (ع) " (35)
عصمت2 " احادیث چهاده معصوم (ع) " (26)

 
 

سخن منتخب

 

چارلز دیکنز :

 

اگر منظور امام حسین (ع) جنگ در راه خواسته های دنیایی خود بود، من نفهمیدم چرا خواهران و زنان و اطفالش به همراه او بودند؟! پس عقل چنین حکم می کند که او فقط به خاطر اسلام فداکاری خویش را انجام داد.

 

 

 

جستجو گر


 


جستجو در Google

 
 

نظرسنجی

شما بیشتر به دنبال چه مباحثی هستید؟


 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 
 

لینک دوستان


مؤسسه تحقیقاتی حضرت ولیعصر عج
پایگاه اطلاع رسانی حوزه نت
وهابیت و اسلام
سایت خبری تحلیلی شیعه نیوز
سایت تخصصی نهج البلاغه
سایت مؤسسه بحار
پایگاه اینترنتی احادیث
ساقی
پایگاه تخصصی شیعه شناسی فائزون
مؤسسه قرآن و عترت منهاج
قرآن و عترت
سرزمین عاشقان
شب شکن
دعوت مدارس اهل سنت به مناظره
کلید بهشت
گوهر
ارتباط معنوی با امام زمان (عج)
پاسخگویی به شبهات دینی روز
دفاع از حریم تشیع
اثبات ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام
شیعه اثنی عشر حق روشن است
الفبای شیعه
ساقی کوثر
امام رئوف
ستاد احیای امر به معروف و نهی از منكر شهرستان میبد
او خواهد آمد
آخرین پناه
حدیث 110
دو تایی

 

 

تبلیغات

 

 

 

تبلیغات

 

بانک سخنرانی

شهید

شیخ احمد کافی (ره)

www.bskafi.com

 
 

آمار وبلاگ


بازدید های امروز :
بازدید های دیروز :
كل مطالب :
ایجاد صفحه :
-


 
  

لینک باکس مذهبی

 

 

خبرنامه

برای اطلاع از بروز شدن این وبلاگ ایمیل خود را در خبرنامه  ثبت كنید :

 

 

کپی برداری بلامانع است

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات